Neuroplasticiteit, het vermogen van het centrale zenuwstelsel om zich structureel en functioneel aan te passen, vormt een van de meest dynamische eigenschappen van het menselijk brein. Bij kinderen en adolescenten is deze capaciteit doorgaans groot, waardoor leren en herstel na hersenletsel relatief efficiënt verlopen. Deze plasticiteit maakt het ontwikkelende brein tegelijk gevoeliger voor invloeden van buitenaf, zoals psychosociale stress, trauma en veranderingen in sensorische input. Psychofarmaca, met name selectieve serotonineheropnameremmers (SSRI’s), kunnen deze processen beïnvloeden via neurochemische systemen die synaptische versterking en verzwakking reguleren. Het uiteindelijke effect hangt af van factoren als ontwikkelingsfase, genetische aanleg en omgevingsinvloeden.
| Auteurs |
Voogd, L. (Laurens)
Moonen, E. (Esther) |
|---|---|
| Thema | Nascholingsartikel |
| Accreditatie | 1 accreditatiepunt |
| Publicatie | 1 juni 2026 |
| Editie | Psyfar vs - Jaargang 11 - editie 2 - 2026 | nummer 2 |
Na het bestuderen van dit artikel: